ÇOCUKLARDA ÖZ GÜVENİN ÖNEMİ

Hayatın içinde etkili ve yetkin olabilmemiz ve yaşamdaki sorunlarla başedebilmemiz için öz güven ve öz saygı şarttır, hepimiz için geçerlidir bu , elbette sadece çocuklar için değil. Her zaman çocuklarımızın yanında ya da arkasında olamayız, dolayısıyla onlara öz güvenlerini oluşturmalarında destek olmalıyız. Peki ama nasıl?

Mutsuz olmasın çocuğum, suratını asık görmeyeyim onun. Ben çektim o da çekmesin benim gibi. O okusun , kendini kurtarsın. Ya da o da benim gibi okusun, okumak zorunda. Çevremdekiler iyi çocuk yetiştirmiş desinler. Maalesef günümüz koşullarında bir çok anne babanın düşüncelerinden geçenlerdir bunlar. Henüz çocuk küçücükken onu tanımak yerine, ona hemen kafamızdaki geleceği oturtmaya çalışıyoruz. Evet bunu bir çoğumuz yapıyoruz. Çocuğun gerçek kimliği nedir, nasıl ulaşırız, onu nasıl tanırız, ya da onun kendisini tanımasını nasıl sağlayabiliriz?

Gelin biraz daha öz güven duygusunu ele alalım. Öz güvenin içinde adı üstünde biraz güven vardır, biraz cesaret biraz da umutlar vardır. Öz saygının içinde kendimize verdiğimiz değer ve kendi kendimizi sevebilme gücü vardır. Özümüze duyduğumuz saygı öyle bir büyük güçtür ki aslında bunların hepsini kapsar.Yani öz saygı demek ; öz güven, öz değer, öz sevginin birleşimidir.Yani öz saygı kendini yeterli hissetme ve değerli hissedebilmek ile kazanılır. Eğer bunların birinde bir problem olursa, yani olması gereken durumdan aşağıda ya da yukarıda bir değerde olursa depresyonlar ve kronik rahatsızlıklar kendini gösterir. Değerlilik ve öz güven yani yeterliliğin dengede kalması gerekir, birinin diğerinden fazla olması bile problem yaratır.

Uzmanlar şu şekilde anlatıyor;

Eğer öz değer gelişmezse bir çocukta büyüyünce aciz olur sorunlarıyla başedemez. Kendisindeki bu durumun anlaşılmaması için karşısındaki kişiler üzerinde duruşuyla ya da konuşmalarıyla üstünlük taslar. Ukala dediğimiz kişi olurlar. Yada tam tersi durumda günümüzde ezik olarak tabir edilen her isteğe kolayca boyun eğen kişi olurlar.

Eğer öz sevgi gelişmez ise,insanları,insanların duygularını kullanmayı çok iyi bilen kişiler olurlar. Ya da tam tersi kendilerini sevdirebilmek için çok fedekar olurlar.

Öz sorumluluk gelişmez ise bencil karakter olurlar,onlar için her zaman kendileri ön plandadır.

Buraya kadar bir çocukta gelişmesi gereken en önemli değerlerin yukarda saydığımız değerler olduğundan hepimiz hem fikir olduk galiba. Devam edelim öyleyse…

Peki bu değerler nasıl gelişir?

Çocuk değerlilik bilincini ,yani hiç bir çıkar gözetmeksizin sevilecek kişi olduğu bilincini anneden alır.

Yeterlilik bilincini ise babadan alır.

Çocuğun gelişim evresinde 2 yaşına kadar olan süreçte anne ön plandadır. Çocuk değerlilik içgüdüsünü anneden kazanmaya başlar. Çocuk sevildiğini ve kabul görüldüğünü hissetmelidir. Bunu ebeveynler , ondan beklentilerini gerçekçi hale getirdiklerinde ve onun tüm duygularını hiç bir düzeltme yapmadan kabul ederek , davranışlarına olması gereken disiplini göstererek ona sağlayacaktır.

Peki ya yeterlilik?

Yeterlilik daha çok babadan sağlanılan bir duygudur. Çocuk 2 yaşını geçip 3 yaşına doğru geldiğinde artık anne korumacılığından hatta bazen kaygılarından çıkıp baba ile daha çok zaman geçirecek duruma gelmiştir.

Çocuklarımızın gelişiminde neleri düşünerek nasıl davranmamız gerektiğini uzmanların dilinden daha detaylı olarak diğer yazılarımızda ele alacağız.